Gitme, gitme ne olursun !

Kasetçalar’da “Gitme” çalıyor.

Tabii ki Derviş yorumluyor. Eser bitiyor, babam devam ediyor…
Askerlik anılarından ve doyamadıklarımızdan söz açıyoruz.
Sadık, Müslüm, Yavuz, Ali gibi…
Hepsine rahmet olsun, nur içinde uyusunlar.
O hep dopdoludur; yakalayınca bırakmam.
Bir anda güzel anekdotlar paylaşıverir.
Bir şeyler yerli yerine oturunca ancak başladık sohbete.
Bir türlü sözlerini yazamadığını ifade ediyor.
“‘Gitme’ müthiş bir kelime, öyle değil mi Kemal?” diye soruyor.
Dinliyorum ve hiçbir şeyi kaçırmamaya çalışıyorum.
O arada yine yakaladım…
“Asker ocağı dediğin bildiğin yazıhane işte. Odaya girdim, selam sabah konuşuyorum kendi kendime. Bir baktım, Yavuz her zamanki gibi ritim tutmuş, mırıldanıyor; parmakları ise ona eşlik ediyor,” diyor.
“Baba, sus,” diyerek işaret diliyle uyarıverdi beni.
Bitene kadar ben de Yavuz’un çikolatalarından atıştırıp onu dinledim.

‘Gitme gitme ne olursun’ diye mırıldanıyor ama gerisi yok .. nasip olmadı sözlerini ondan dinleyemedik, çok üstünde duruyordu ‘GİTME’ nin çok..

Yavuz'dan, yıllarca ses gelmedi GİTME diye… giderayak deriz ya. GİTME hazırlıklarındaymış gibi, sanki birisi O’na GİTME desin dermiş gibi, sırf o besteyi öksüz bırakmamak için; koca yürekli, büyük dilli adama, büyük şarkıların söz yazarı Tekintüre' ye sipariş geçmiş, sipariş gelmiş paket açılmış bu ne böyle bitirmeden GİTME'm dercesine ve sevenlerine miras bırakmak adına oya gibi işlemiş işlemiş... Taner farkı bu işte.